Nieuws

Sponsors

 

Design

 

Jeugdgevangenis

Dikwijls komen wij in aanraking met ontspoorde jeugd, meestal zijn het straatkinderen.
Toch gaat natuurlijk hier een grote voorgeschiedenis aan vooraf en is mijn mening soms dubbel. Als mijn auto voor de zoveelste keer is opengebroken of in ons magazijn is weer het een en ander weg of bij het ecologisch centrum blijkt s morgens dat de halve inboedel is meegenomen dan word je daar echt niet vrolijker van en vervloek je dit rapaille.
Maar als je de jeugdgevangenis bezoekt en op de afdelingen komt krijg je ondanks wat ons is overkomen een gevoel van medelijden. Dikwijls voor zware maar ook voor futiliteiten worden deze kinderen met halfslachtige procesvoering voor maanden of jaren opgesloten. Hele dagen opeengepakt binnen bekrompen ruimtes of buiten in wat ik noem dierenkooien. Dit in de zomer en winter, zonder afleiding, scholing of andere zaken om zich nuttig te maken of iets te leren waar ze in de toekomst mee verder kunnen. Ook voorbereiding op terugkeer in de maatschappij is iets wat in Oekrane nog niet is uit gevonden.
Ik kan dan ook best begrip opbrengen als straatkinderen van honger of dorst iets stelen en vind het dan ook onterecht dat deze kinderen, dikwijls zonder vorm van proces, voor lange tijd de bak indraaien. Het ontbreken van een goed sociaal rechtssysteem is ook daar de oorzaak van.
Wanneer rechtsbescherming, goede begeleiding, leren van een ambacht of opvang na ontslag zou worden geregeld, zouden velen toch nog een kans van slagen hebben in het dagelijkse leven. Maar neen, ze worden buiten gezet zonder verdere begeleiding of huisvesting, zodat ze wederom gedwongen zijn om datgene te doen waarvoor ze zijn opgepakt.
De enige steun die ze kunnen verwachten is van kleinschalige humanitaire organisaties, zoals de onze bijvoorbeeld, die in samenspraak met de directie, wanneer die goedwillend is, (wat in de regel een uit zondering is) f de plaatselijke priesters die zich het lot van deze kinderen wl aantrekken . Die steun bestaat dan uit financile middelen en materialen, zoals video, tv, muziek, en educatieve middelen, zodat ze ook eens een brief naar verre verwanten kunnen sturen om die om hulp te vragen.
Ook hun gezondheidstoestand laat veel te wensen over. Ze beginnen al met een achterstand door bijvoorbeeld alcoholgebruik of lijm snuiven. Maar ook de schamele, eenzijdige voeding - meestal water, soep, kool en aardappelen - maakt dat deze kinderen vatbaarder zijn voor hepatitis en ondervoeding.
Wij ondersteunen een daadkrachtige priester die door de directeur een zaaltje toegewezen heeft gekregen en in groepen deze kinderen wat vreugde geeft door te vertellen, films te draaien, te kaarten en wat levenswijsheid mee te geven. Ook voor hun zal de zon kunnen gaan schijnen, houdt hij ze voor.
Maar ook met al deze materialen, medicijnen en vitamines blijft het een druppel op de bekende gloeiende plaat.

Als kinderrechten en mensenrechten geen betere aandacht krijgen moeten veel jonge mensen de kans missen om eens een normaal leven - iets dat ze nooit gekend hebben - te kunnen leiden.
Wij hopen dan ook dat een goede, stabiele regering ook hier verandering in zal brengen.
Wj blijven deze kinderen op eenvoudige maar doeltreffende wijze ondersteunen.